Ara verdim

En son 5 şubat günü yazmışım. Demek ki 20 günü aşkın bir süredir ortalarda yokum. Kah İstanbul’a iniyorum, kah burada kalıyorum, burada kaldığım günlerde çoğu kez gazete, kitap, birkaç film ile günüm geçiyor. İstanbul’a indiğimde ise bir çok eski dostu görme imkanım oluyor tabi.
Ara sıra buluşup biraz balık, az şarap ile keyiflendiğimiz de oluyor elbette. Geçenlerde yine böyle bir günde nefis balık, yanında deniz mahsulü mezeler ve şarap yerine rakıyı tercih ettik. Rakıyı oldum olası sevemedim, favorim ise şarap. Ancak her masada oyun bozanlık etme itirazlarına zaman zaman uyarak rakı içmeye çalıştığım oluyor. Ancak kaliteli bir şarap her zaman tercihimdir.
Sevgili arkadaşımın bu sefer de arabası bozuldu, Kilyos’tan alıp tamirciye getirmek onun için büyük külfet idi ancak ne kadar kolay olduğunu görünce rahatladı sanırım.
Geçen hafta biraz soğuk geçen günlerin peşinden bugün yine normale döndük. Evet sayılı günler geçip gidiyor. Bahar geldi mi bitti mi belli değil ama yaz yakında sanırım.
Nedendir bilinmez, yazmaya hazırlanınca çok yazacakmışım gibi geliyor ancak klavyeye parmaklarımı yerleştirince sanki düşüncelerim kayboluyor gibi. Aslında uzun uzun yazmak istiyorum ama beceremiyorum işte. Yine bir şiir yazmaya çalışayım en iyisi.
Rüzgarı arkana alırsan
Güneşi hissedebilirsen
Uzakta olmadığını göreceksin
Sevdiklerinin
Koşmana ihtiyacın olmayacak
Uzanacaksın yıldızlara
Parlayan ve göz kırpan
Dokunacaksın ipek saçlarına ellerinle
Yanındaymış gibi
Hissedeceksin içinde
Neyse bu günlük bu kadar.